شاید این ملزومات به نظر ساده باشه ولی تمامی روند ساخت نرم افزار تحت
تاثیر همین اصول ساده است و هیچ کس نمی تونه این حقیقت که برنامه نویسی مهمترین بخش
IT است و بالاترین سرعت رشد رو داره کتمان کنه.
- هر برنامه نویس نیاز به فضای کار بزرگ دارد: این
کار زمان لازم برای پیدا کردن یک کاغذ یا خودکار رو بصورت رادیکالی کاهش میده
- هر برنامه نویس باید دو تا مونیتور داشته باشه: این
کار باعث میشه برنامه نویس فضای بیشتری داشته باشه برای راهنماها مثل MSDN یا
انتخاب عکس یا آیکون یا جستجو در اینترنت. همچنین زمانی که برای بستن یا Minimize
کردن پنجره ها صرف می شد حذف میشه.
- کامپیوتر هر برنامه نویس باید امکانات کاملی داشته
باشد: برنامه نویسا باید بهترین سخت افزارها در اختیارشون باشه چون نصف
زندگیشونو پشت کامپیوترن. دلیل دیگه اینکه هیچ برنامه نویسی خوشش نمی آد که منتظر
کامپایل یه برنامه،ا اجرای یک برنامه بشه.
- هر برنامه نویس باید صندلی راحتی داشته باشه: چون
یه برنامه نویس مدتهای طولانی روی صندلیش می شینه بنابراین باید صندلی راحتی داشته
باشه. ضمن اینکه فکر نمی کنم وقتی آدم در اون قسمت احساس درد می کنه مغز بتونه
کار کنه!
- هر برنامه نویس باید خوردنی کنار دستش باشه مخصوصاً چای یا
قهوه: بعضی روزها برنامه نویس بیشتر از معمول کار می کنه، بنابراین چای یا
قهوه و خوردنی جات باعث می شه بتونه ادامه بده. البته سیگار جزو این دسته نمیشه.
- هر برنامه نویس باید موس و صفحه کلید دلخواهشو داشته
باشه: مثل اکثر برنامه نویسا من دوست دارم صفحه کلید نرم و صاف داشته باشم
مثل صفحه کلید لپ تاپ. بهتره صفحه کلید خاص نباشه که کلیدای خفن روش باشه، یه صفحه
کلید معمولی که محل دکمه ها مثل اکثر صفحه کلیدا باشه. در مورد موس هم یه موس نرم
که کلیداش نرم باشه و حتماً اسکرول هم داشته باشه.
- هر برنامه نویس باید اینترنت با سرعت بالا داشته
باشه: این مسئله مهم تر میشه وقتی راهنمای offline ندارین. مثل MSDN. یادم
می آد وقتی مشکلی برام پیش میومد، چه خطای syntax په مشکلای برنامه ای بلافاصله وصل
می شدیم به اینترنت، با مودم 56K که در اصلی 33K بود و یه 30 ثانیه ای هم وصل
شدنمون طول می کشید حدوداً یه جستجوی Google و پیدا کردن مشکل یه ربعی وقتمونو می
گرفت، ضمن اینکه به خاطر هزینش بعد از اینکه کارمون تموم می شد مجبور می شدیم قطعش
کنیم. بعدها که اینترنت ADSL گرفتم این زمان به 5 دقیقه کاهش پیدا کرد. و البته
با اعصاب راحتتر مشکلمو حل می کنم. و با همین کار ساده 15% از زمان کار کم میشه.
- هر برنامه نویس باید حق داشته باشه بپرسه: چرا؟:
چند دفعه احساس کردین پروژه ای که دارین روش کار می کنین مشکل داره و باید درست
بشه؟ مثلاً طراحی فرمی که بهتون دادن بنویسین خوب نیست و باید بهتر باشه، قشنگ تر
باشه. و می بینید که کسی که این طراحی رو انجام داده از کد نویسی چیزی نمی دونه و
اصرار داره که حتماً این طوری طراحی بشه. بهتره جو طوری باشه که برنامه نویس در
گفتن این جور انتقادات راحت باشه و بتونه نظرشو راحت بگه.
- برنامه نویس باید دسترسی به هر منبع و کتاب و مقاله و
مستندی رو داشته باشه مخصوصاً Google: چرا مدیرا فکر می کنن کسی که برنامه
نویسه باید هر چیزی رو در خصوص زبانهای برنامه نویسی و برنامه ها و محیط های
IDE بدونه؟ پس Google برای چیه؟ کلاً 10 دقیقه بیشتر طول نمی کشه که یه مطلب
که اصلاً در موردش چیزی نمی دونی با کلی مثال و مطلب، کامل یاد بگیری. به فرض هم که
برنامه نویس حرفه ای باشه یه جایی یه موقعی نیاز به کمک داره، نیاز به این داره که
از تجربیات دیگران استفاده کنه.
- هر برنامه نویس باید حق داشته باشه هر چی دوست داره
بپوشه: نمی تونم تصور کنم که یه برنامه نویس با کت و شلوار و کقش ورنی و
کروات! نشسته داره برنامه نویسی می کنه. ممکنه برای ملاقات ها و جلسه ها لازم باشه
که لباس رسمی پوشیده بشه ولی خود من اینطوری ام وقتی برنامه نویسی می کنم یه لباس
راحت مثل تی شرت و شلوار کتون و کفش راحتی و یا دمپایی بپوشم. البته تو این مورد یه
خورده باید فکر بقیه رو هم بکنین که اگه سوالی ازتون دارن روشون بشه بیانو سوال
بپرسن و به خاطر پی جامه که پاتونه قید صحبت با شما رو بزنن!
یه برنامه نویس به چه چیزای دیگه می تونه نیاز داشته باشه؟