یك فيلسوف ترك مى گويد : ‌وقتی من به دنیا اومدم پدرم ۳۰ سالش بود یعنی سنش ۳۰ برابر من بود وقتی من ۲ ساله شدم پدرم ۳۲ ساله شد یعنی ۱۶ برابر من وقتی من ۳ ساله شدم پدرم ۳۳ ساله شد یعنی ۱۱ برابر من وقتی من ۵ ساله شدم پدرم ۳۵ ساله شد یعنی ۷ برابر من وقتی من ۱۰ ساله شدم پدرم ۴۰ ساله شد یعنی ۴ برابر من وقتی من ۱۵ ساله شدم پدرم ۴۵ ساله شد یعنی ۳ برابر من وقتی من ۳۰ ساله شدم پدرم ۶۰ ساله شد یعنی ۲ برابر من می ترسم اگه ادامه بدم از پدرم بزرگتر بشم.

به مطلبی برخوردم که جالب بود. اصولا چرا برنامه نویسا برای متغیرهای ایندکس مثل حلقه از i، j، k و مانند این استفاده می کنن؟ قضیه از این قراره که قدیما که زبان برنامه نویسی رایج FORTRAN بوده برای نسخه های اولیه این زبان نام متغیرهاییکه از نوع integer بوده باید حتماً با یکی از کاراکترهای i تا n انتخاب بشه. و همین طور چون نام متغیر طولانی تر حافظه بشتری می گیره و اون زمان برای گرفتن حافظه درمضیقه بودن، از نامهای یک کاراکتری و اون هم i یا j یا k استفاده می کردن و ما هم چون کسایی که به ما برنامه نویسی یاد دادن از همون قدیمیا بودن از همونا یاد گرفتیم. البته مدرنیته باعث شده جدیداً به جای اینها از کلمه index استفاده کنن.

جا داره بگم گفته شده که i، j،k نامهای بدی برای متغیرها هستن و نباید از این نامها برای متغیرها استفاده کرد. بهتره از نامهایی مثل count, index و غیره استفاده بشه.